Hokkaido Inu i Shiba Inu hodowla
  Ainu Inu (Hokkaido)
Hokkaido Inu
EROS SUMICI KRIDLA
wł. Iwona Miśkiewicz
www.tajgeta.prv.pl
Wzorzec:
FCI - Standard N° 261 / 16. 06. 1999 / GB

Data publikacji obowiązującego standardu:
20.12.1994

Klasyfikacja FCI:
Grupa 5, szpice i psy ras pierwotnych;
sekcja 5, szpice azjatyckie i rasy pokrewne.

Pochodzenie:
Japonia.

Użytkowanie:
Pies myliwski i do towarzystwa.
Krótki rys historyczny Rasa wywodzi się ze średniej wielkości psów japońskich, towarzyszących plemionom z Honshu (głównej wyspy japońskiej) w ich drodze na Hokkaido w czasie ery Kamakura (lata 40-ste XII w.), gdy rozwijała się wymiana pomiędzy Hokkaido a okręgiem Tohoku. Rasa została uznana za pomnik przyrody w 1937 r. i wzięła nazwę od miejsca swego pochodzenia. Jest również znana jako Ainu-ken. Ainu to nazwa pierwotnych mieszkańców Hokkaido, hodujących te psy do polowań na niedźwiedzie i inną zwierzynę. Budowa ciała Hokkaido umożliwia mu przetrzymywanie srogiego zimna i obfitych opadów śniegu. Wrażenie ogólne Średniej wielkoci pies, z silnie zaznaczonym dymorfizmem płciowym (drugorzędne cechy płciowe), dobrze wyważony, o mocnej budowie i dobrej koci. Mięnie twarde i wyrzeźbione. Ważne proporcje Stosunek wysokoci w kłębie do długoci tułowia wynosi 10:11. Stosunek długoci czaszki do długoci grzbietu nosa wynosi 3:2. Długoć czaszki równa szerokoci w policzkach wynosi ok. jednej czwartej wysokoci w kłębie. Głowa Mózgoczaszka: Czaszka i czoło szerokie i lekko płaskie. Stop płytki, ale zaznaczony. Trzewioczaszka: Nos czarny, przy białej sierci dozwolony cielisty; grzbiet nosa prosty. Kufa klinowata. Wargi przylegające, z czarnymi krawędziami. Uzębienie mocne, zgryz nożycowy. Policzki dobrze rozwinięte. Oczy względnie małe, prawie trójkątne, szeroko rozstawione, koloru brązowego. Uszy małe, trójkątne, lekko nachylone do przodu i mocno spiczaste. Szyja Potężna i muskularna, bez podgardla. Tułów Kłąb: Wysoki. Grzbiet: Prosty i mocny. Lędźwie: Umiarkowanie szerokie i muskularne. Zad: Odpowiednio cięty. Klatka piersiowa: Przedpiersie dobrze rozwinięte. Klatka piersiowa głęboka i umiarkowanie szeroka; żebra o dobrej elastycznoci. Brzuch: Dobrze podciągnięty. Ogon Wysoko osadzony, gruby i noszony nad grzbietem, silnie skręcony lub sierpowaty; opuszczony ogon sięga prawie do stawów skokowych. Kończyny Kończyny przednie: Łopatki umiarkowanie kątowane. Przedramiona proste, o wyraźnych konturach. Śródręcza lekko odsiebne. Kończyny tylne: Potężne. Stawy skokowe mocne, wytrzymale, dostatecznie silne. Łapy/stopy: Palce dobrze wysklepione i cile zwarte; poduszki twarde i elastyczne; pazury twarde, koloru czarnego lub ciemnego. Chód Żywy, szybki, lekki i sprężysty. Okrywa włosowa Włos okrywowy twardy, sztywny i prosty; podszerstek miękki i gęsty. Włos na ogonie dosyć długi i sterczący. Umaszczenie: Sezamowe, pręgowane, rude, czarne, czarne podpalane, białe. Wielkoć Wysokoć w kłębie: psy 48,5 - 51,5 cm, suki 45,5 - 46,5cm. Wady Jakiekolwiek odchylenie od powyższych ustaleń powinno być uznane za wadę, a waga jaką się do niej przywiązuje, musi być proporcjonalna do stopnia odchylenia.
  - lekki tyłozgryz lub przodozgryz,
  - wyraz przeciwnej płci (suczy samiec, samcza suka). Wady dyskwalifikujące   - zdecydowany tyłozgryz lub przodozgryz,
  - nie spiczaste uszy,
  - wiszący lub krótki ogon,
  - bojaźliwoć. Uwaga Psy musza posiadać dwa wyraźnie prawidłowe jądra w pełni opuszczone do moszny. Błękitnoczarne (sine) zabarwienie języka nie jest uznawane za wadę (dopuszczalne).
 
© copyright 2006
WEBMASTER
Informacje o Akita Inu  Informacje o Kai Inu  Informacje o Kishu Inu  Ciekawostki o Ainu Inu  Ciekawostki o Shiba Inu  Rasy Japońskie - Wstęp  Informacje o Shikoku Inu  Psy Japońskie - Linki  Informacje o Shiba Inu  Galerie zdjęć  Kontakt  Strona Główna